David O'Keefe

door Melanie C. Jordan

Het was ongeveer een maand geleden was ik een wandeling langs de Ocean Drive in South Beach, Miami. Daar, in het raam van een kunstgalerie zag ik deze geweldige sculpturen van beroemdheden sport en muzikanten.

Ik denk dat ik stond bij het raam voor een goede tien minuten alleen maar staren naar de details van elk kunstwerk. Ik wist op dat moment had ik in contact te komen met de kunstenaar. Ik nam mijn iPhone uit mijn zak en begon te tikken, David O'Keefe in mijn kladblok app. Later die avond deed ik mijn onderzoek en kwam David. Ik stuurde hem een e-mail vragen om dit interview te krijgen en hij zei ja! Natuurlijk was ik opgewonden. Nou, waar wacht je nog op? Bijt je tanden in deze Fabulous interview met de man zelf David O'Keefe.

I.mag: Waar haal je je inspiratie vandaan?

DO: Ik ben gefascineerd door alle dingen Pop cultuur - muziek, films, tv, sport, politiek. Al deze mediums te creëren onuitwisbare herinneringen voor ieder van ons, afhankelijk van waar we in ons eigen leven wanneer bepaalde gebeurtenissen zich voordoen. Bijvoorbeeld, ik was een reusachtige Beatles fan op de middelbare school (en ben nog steeds), dus hun muziek wekt veel verschillende emoties en is voor mij de reden dat ik nog steeds nieuwe Beatles werken te creëren. Maar die mij inspireert? Dat zou meester schilders en beeldhouwers, zoals Rubens, Fragonard, en Bernini. Ik voortdurend onderzoek naar hun werk en hun leven in een of andere manier bereiken van hun beheersing van de anatomie, kleur, belichting en compositie. Ik ben op geen enkele manier te vergelijken mijn talent om hun genie, maar streef ik ernaar om ze te emuleren op mijn eigen manier. En dat is wat ik probeer met mijn eigen stijl van kunst; combineert het plezier en nostalgie van de popcultuur met een fijne kunst komen.

I.mag: Veel kunstenaars maken om een boodschap. Is uw kunstwerk geen berichten weergeven?

DO: het leven genieten. (Lacht) Maar de meeste van mijn schilderijen en sculpturen zijn gewoon niet zo diep. Ik probeer de onderliggende persoonlijkheid van mijn onderwerp, en niet te vangen maar een overdreven karikatuur van buiten hun uiterlijk. Nu is dat niet zeggen dat de epische schilderijen, net als de Godfather, niet veel symboliek en subtiliteiten hebben. Ze doen-de sinaasappels, Mo Green gebroken

glazen, en de Tommy gun toting engeltjes, om enkelen te noemen. De "Clinton in het vlees" sculptuur, oorspronkelijk een redactioneel stuk, afgebeeld manieren rokkenjager Bill Clinton als net zo goed een deel van hem als de neus op zijn gezicht.

I.mag: Wat was je favoriete stuk? (Het stuk dat u het meest te verbinden) en waarom?

DO: Ik weet dat het mijn laatste grote epische schilderen, maar ik hou gewoon "Bushwood ', een eerbetoon aan Caddyschack. Ik hield van de film weg terug toen het eerst werd uitgebracht. En dan, Bill Murray, Ted Knight, Chevy Chase, Rodney Dangerfield en zo'n grote persoonlijkheden te vangen. Ik betrekking hebben op de humor van elk van deze komieken en hun interacties met elkaar.

Ik hou ook van alle kleine details in het schilderij als het gras, de bladeren aan de bomen, de verlichting, en de samenstelling. Er is zo veel gebeurt in dit schilderij. Het maakt niet oud worden. Ik had een geweldige tijd schilderen omdat het, ondanks het breken van mijn rechterarm over 2/3rds van de weg naar de voltooiing. Het is een toegevoegde bonus dat iemand als Steve Garske, CEO van Par Aide (de bal ring in de film) het in opdracht.

I.mag: Je hebt geschilderde en gebeeldhouwde vele kunstenaars, sporters en musici. Zijn er

Gekocht van deze mensen zien je werk of je werk? En wat was er reactie?

DO: Tijdens de Super Bowl week hadden we een tijdelijke galerie in Miami Beach. Spike Lee slenterde in en kocht een stuk dat ik had van hem. We knapte een foto van hem vasthoudt en zijn uitdrukking was onbetaalbaar - soort van lege blik. Dat beeld scheuren me elke keer als ik er naar kijk. Alex Trebek verzocht zijn Mad Magazine kopen Ik heb hem enkele jaren terug te dekken, dus ik vermoed dat hij hield van zijn voorstelling. Ik werd gecontacteerd door de manager van Elvis Costello's een redactionele stuk te kopen deed ik dat hij blijkbaar ook graag. Dan was er Billy Crystal, die ooit werd gepresenteerd met zijn eigen kleine gebeeldhouwde gelijkenis in een tv interview. Hij was helemaal niet gevleid. Dus ik zou zeggen alle celebrity reactie is over het bord.

I.mag: Wat was je favoriete reactie?

DO: Een familie uit Illinois op bezoek was in de galerij afgelopen voorjaar. De St. Armand's Galerij had niet al te lang geopend, ik had veel van potlood en gouache originelen die zijn heel redelijk geprijsd in een afvalbak. Een stuk was een (afgewezen) indiening Ik heb voor The New Yorker magazine. Het was een norse oude dame in een zwembad vol levendige kinderen, maar was er een zeer duidelijke afbakening tussen de oude vrouw en de kinderen. Ze had haar vordering ingezet in het zwembad en iedereen minded haar persoonlijke ruimte. Wel, de vader van dit bezoek aan familie kwam al Sarasota voor de voorjaarsvakantie, omdat hij een jonge jongen was, omdat een oom Lid in handen van een condo op het strand. Hij is nu om zijn eigen kinderen naar dezelfde flat. Hij herinnerde zich terug toen hij ongeveer 10 jaar oud, dat zo hij en zijn broer had duiken en springen hield vanaf de duikplank in die flat. Maar deze ene chagrijnige oude vrouw klaagde over hun capriolen en de duikplank werd verwijderd. Hij kocht mijn tekening, omdat het hem deed denken aan dat moment in zijn leven. Ik hoop ze weer te zien dit jaar.

I.mag: Heeft u een doel voor jezelf, en heb je dat doel bereikt?

DO: Mijn doel is om de beste schilder en beeldhouwer ik kan zijn. Ik zal werken naar dat doel tot de dag dat ik sterf. Ik dank God voor het talent dat hij mij heeft gegeven en ik wil het gebruiken om deze wereld een betere plek te maken. Ik vind als mensen de galerij gelukkig en glimlachend verlaten. Natuurlijk, I like it

beter als ze iets kopen.

I.mag: Als je kunt schilderen of beeldhouwen zelf jezelf. Wat doe je visualiseren?

Niet zeker, maar het zou te maken baby's huilen. Eigenlijk ben ik constant mezelf schetsen in cartoon achtige manier - met een enorme neus, geïrriteerd door het dagelijks leven verzwaren. Het is mijn manier van omgaan met stress.

I.mag: Wat was het moeilijkste stuk dat u hebt gedaan en waarom?

DO: Ik zou zeggen dat de Godfather was het moeilijkste stuk. Ik schilderde en

herschilderd het verschillende keren en het duurde ongeveer een jaar te voltooien. De rijke,

donkere olieverf langer duren om te drogen en vereisen meer onder-schilderij. Daarna heb ik

verfraaid het frame met de hand gebeeldhouwde engeltjes en andere aanverwante film

details die ook was zeer tijdrovend, zelfs met een assistent.

I.mag: Mijn favoriet was van The Beatles. Wat bezielde dit stuk? Waar was je, terwijl

fabriceren van deze fantastische meesterwerk?

DO: The Beatles, zoals ik al zei, zijn mijn all-time favoriete muzikale groep. Op het moment dat ik schilderde de Beatles '69, werkte ik mijn dagelijkse werk als illustrator een krant, terwijl freelancen voor tijdschriften en reclamebureaus. Op dat moment was het grootste deel van mijn werk gedaan voor strakke deadlines en gespannen art directors. Ik schilderde de Beatles puur voor mezelf als een artistiek project dat ik het resultaat gericht en het tijdstip van voltooiing. Het is nog steeds een van mijn favorieten, ook. Side note: Zowel de oorspronkelijke '69 Beatles en de "65 Beatles verkocht aan een verzamelaar in New York City in 2008.

I.mag: Gelieve uw werksfeer.

DO: Ik werk vanuit mijn eigen atelier, betonnen vloeren, gemorste verf en boek gevallen volledige

van kunstboeken. Ik werk met mijn koptelefoon op luisteren naar muziek. Ik kijk naar rechter

Judy 4 tot 5. Dan, meer muziek.

I.mag: Gelieve eventuele laatste woorden?

DO: altijd naar streven om beter te worden in wat je doet.